Ben Metin Güneysu, Rahmetli Rüstem Amca’nın oğlu Murat’ın dünürü, torunu Kerem’in kayınpederiyim. Kul plan yapar, kader gülermiş. Ben de öyle oldum. Rüstem Amca’yı tanımadan önce Murat Bey, Kerem ve diğer aile fertleri tarafından anlatılanlarla gıyabında tanıdım. Nişan gecesi anladım ki, çok az anlatmışlar, çok az tanımışım. Ben anne ve babasını erken kaybedenlerdenim. Büyüklere özlemim ve sevgim çoktur. Ben Rüstem Amca’yı çok sevdim. İnanıyorum ki o da beni sevdi. Nişan akşamı bir başlangıç olacaktı. Daha çok sohbetler yapacak ve beraber zaman geçirecektik. Ama olmadı. Dedim ya kulun planı bir yere kadar… Her şey nasip, kısmet.  O kadar ki düğün akşamı iki dede ile resim çektirmek bile nasip olmadı. Üzgünüm, çok üzgünüm. Ondan çok şeyler öğreneceğimi düşünürken, erken kaybetmenin acısını yaşıyorum. En yakınımı kaybetmiş gibiyim.

Düşünüyorum da ben bu kadar kısa zamanda, bu derece acı hissediyorken, çocukları ve yakınlar ne durumdadır. Allah sabır ve metanet versin. Onu tanıdığım için kendimi çok şanslı buluyorum. Ne mutlu ona ki ardından ona layık evlatlar ve torunlar bıraktı. Aynı yoldan gideceklerinden eminim. Onun şimdi en güzel yerde olup, bizleri beklediğine inanıyorum. Allah gani gani rahmet eylesin. Bütün ailesine ve sevenlerine başsağlığı diliyorum.